ΤΟ ΖΩΔΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΘΕΝΟΥ

2009-09-03T22:06:00.000-07:00

ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ

2009-09-02T12:34:00.000-07:00

‘ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ’ ΣΕΛ. 235 – 246

ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ

Το ζώδιο της Παρθένου είναι ένα απ’ τα πιο σημαντικά στο ζωδιακό, γιατί ο συμβολισμός του αφορά ολόκληρο το στόχο της εξελικτικής διαδικασίας, που είναι

να προστατέψει
ν’ αναθρέψει και τελικά
να αποκαλύψει την κρυμμένη πνευματική πραγματικότητα.

Αυτή την καλύπτει κάθε μορφή, αλλά η ανθρώπινη μορφή είναι εξοπλισμένη και κατάλληλη να την εκδηλώσει με έναν τρόπο διαφορετικό από κάθε άλλη έκφραση της θειότητας κι έτσι να κάνει απτό και αντικειμενικό εκείνο που αποσκοπεί ολόκληρη η δημιουργική διαδικασία.

ΠΑΡΘΕΝΟΣ ΚΑΙ ΔΙΔΥΜΟΙ

Οι Δίδυμοι και η Παρθένος συνδέονται στενά, αλλά οι Δίδυμοι παρουσιάζουν τα ζεύγη των αντιθέτων – ψυχή και σώμα – σαν δύο ξεχωριστές οντότητες, ενώ στην Παρθένο σμίγουν κι έχουν υπέρτατη σπουδαιότητα μεταξύ τους.

Η μητέρα προστατεύει το σπέρμα της Χριστικής ζωής· η ύλη φρουρεί, περιποιείται και γαλουχεί την κρυμμένη ψυχή.

Ο βασικός τόνος που ενσωματώνει με μεγάλη ακρίβεια την αλήθεια ως προς την αποστολή της Παρθένου είναι “ο εν υμίν Χριστός, η ελπίς της δόξης”.

Δεν υπάρχει πιο σαφής ή πιο επαρκής ορισμός αυτού του ζωδίου απ’ αυτόν· θα ήθελα να τον έχετε κατά νου σ’ όλη τη διάρκεια της συζήτησής μας για το έκτο ζώδιο του ζωδιακού (ή το έβδομο αν κάποιος δεν εξετάσει τον αντεστραμμένο τροχό).

ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ

Σ’ όλες τις μεγάλες παγκόσμιες θρησκείες εμφανίζεται η Παρθένος Μητέρα κι αυτό μπορεί να το αποδείξει η μελέτη οποιουδήποτε βιβλίου στη συγκριτική θρησκειολογία.

Δεν μπορώ να σας παραθέσω εκτενώς την παγκόσμια αυτή αναγνώριση του έργου της Παρθένου· είναι περιττό να το κάνω, γιατί έγινε επαρκώς από πολλούς ακαδημαϊκούς ερευνητές.

ΛΙΛΙΘ - Η ΑΤΛΑΝΤΕΙΑ ΠΑΡΘΕΝΟΣ

Όμως θα υποδείξω ότι τέσσερα από τα ονόματα με τα οποία αποκαλείται η Παρθένος είναι γνωστά σ’ όλους μας και μας λένε πολλά σαν σύνολο αναφορικά με τη μορφική φύση της οποίας σύμβολο είναι η Παρθένος.

Η ίδια η λέξη Παρθένος είναι απόγονος και παραφθορά μιας αρχαίας Ατλάντειας λεκτικής ρίζας που εφαρμοζόταν στη μητρική αρχή σ’ εκείνους τους μακρινούς καιρούς.

Αυτή η Παρθένος ήταν ο θεμελιωτής της μητριαρχίας που επικρατούσε τότε στον πολιτισμό και την οποία μαρτυρούν διάφοροι μύθοι και παραδόσεις και οι οποίοι έφτασαν σε μας σχετικά με τη Λίλιθ, την τελευταία Παρθένο Θεά των Ατλάντειων χρόνων.

Η ίδια σκέψη μπορεί επίσης να βρεθεί στις παραδοσιακές αναφορές για τις αρχαίες Αμαζόνες των οποίων τη βασίλισσα νίκησε ο Ηρακλής, αποσπώντας της αυτό που ζητούσε.

Πρόκειται για αλληγορία που διδάσκει την ανάδυση του πνευματικού ανθρώπου από τον έλεγχο της ύλης.

ΕΥΑ – ΙΣΙΣ – ΜΑΡΙΑ

Τρεις απ’ αυτές τις θεές είναι η Εύα, η Ίσις και η Μαρία.

Έχουν ιδιάζουσα και σημαντική σπουδαιότητα όσον αφορά τον πολιτισμό μας γιατί ενσωματώνουν το συμβολισμό ολόκληρης της μορφικής φύσης η οποία όταν ολοκληρωθεί και λειτουργεί σαν πλήρες πρόσωπο, την αποκαλούμε προσωπικότητα.

Η προσωπικότητα αυτή (όσον αφορά την ανθρωπότητα) είναι η αναπτυγμένη και εξειδικευμένη έκφραση της τρίτης όψης της θειότητας, εκείνης του Θεού Αγίου Πνεύματος, της ενεργού νοήμονος και τροφοδότριας αρχής του σύμπαντος.

Αυτή την όψη θα τη μελετήσουμε στο Λέοντα και θα δούμε εκεί την ανέλιξη αυτής της αυτοσυνείδητης οντότητας και προσωπικότητας η οποία στην Παρθένο γίνεται η μητέρα του παιδίου Χριστός.

Η Εύα είναι το σύμβολο της νοητικής φύσης και του νου του ανθρώπου που ελκύεται από το δέλεαρ της γνώσης η οποία πρέπει να αποκτηθεί μέσω της εμπειρίας της ενσάρκωσης.

Συνεπώς η Εύα πήρε το μήλο της γνώσης απ’ τον όφι της ύλης και ξεκίνησε το μακρόχρονο ανθρώπινο εγχείρημα του πειράματος, της εμπειρίας και της έκφρασης που εγκαινιάστηκε – από τη νοητική πλευρά – στην Αρεία εποχή μας.

Η Ίσις εκπροσωπεί την ίδια έκφραση στο συναισθηματικό ή αστρικό πεδίο.

Η Εύα δεν έχει κανένα παιδί στην αγκαλιά της. Το σπέρμα της Χριστικής ζωής είναι ακόμη πολύ μικρό για να κάνει αισθητή την παρουσία του. Η ενελικτική διαδικασία είναι ακόμη πολύ κοντά.

Αλλά στην Ίσιδα προσεγγίζεται το μεσαίο σημείο· η επίσπευση αυτού που είναι επιθυμητό (η Επιθυμία όλων των εθνών, όπως ονομάζεται στη Βίβλο) έλαβε χώρα και συνεπώς η Ίσις αντιπροσωπεύει στους αρχαίους ζωδιακούς τη γονιμότητα, τη μητρότητα και το φύλακα του παιδιού.

Η Μαρία μεταφέρει τη διαδικασία στο πεδίο ή τον τόπο της ενσάρκωσης, το φυσικό πεδίο, όπου γεννά το παιδίον Χριστός.

Σ’ αυτές τις τρεις Παρθένους και σ’ αυτές τις τρεις Μητέρες του Χριστού έχετε την ιστορία του σχηματισμού και της λειτουργίας των τριών όψεων της προσωπικότητας μέσω των οποίων πρέπει να εκφρασθεί ο Χριστός.

Το ίδιο το ζώδιο της Παρθένου εκπροσωπεί μια σύνθεση των τριών θηλυκών όψεων – της Εύας, της Ίσιδας και της Μαρίας.

Είναι η Παρθένος Μητέρα που προσφέρει εκείνο που χρειάζεται για τη νοητική, συναισθηματική και φυσική έκφραση της κρυμμένης αλλά πάντοτε παρούσας θειότητας.

ΣΥΝΘΕΤΙΚΑ

Οι τρεις αυτές εκφράσεις οδηγούνται στην αναγκαία τελείωση στο Λέοντα, το ζώδιο της ατομικής, αναπτυγμένης αυτοσυνείδησης και ανέλιξης της προσωπικότητας.

Επομένως η Παρθένος είναι ο αντίθετος πόλος του πνεύματος και αντιπροσωπεύει τη σχέση αυτών των δύο, αφού συνενώθηκαν αρχικά στον Κριό και παρήγαγαν μια αναγνωρισμένη δυαδικότητα στους Διδύμους.

ΤΡΕΙΣ ΤΡΟΠΟΙ ΠΟΡΕΙΑΣ ΣΤΟ ΖΩΔΙΑΚΟ

Θα σας υπενθύμιζα εδώ κάτι που μπορεί στην αρχή να περιπλέξει την πιθανή σύγχυση που υφίσταται ήδη στο νου σας, αλλά που βρίσκεται πίσω απ’ όλα όσα σας έδωσα.

Μιλήσαμε για τους δύο τρόπους πορείας γύρω από το ζωδιακό:

το συνήθη δρόμο από τον Κριό στον Ταύρο μέσω των Ιχθύων και

τον εσωτερικό δρόμο από τον Κριό στους Ιχθείς μέσω του Ταύρου.

Αναφέρονται στην ανθρώπινη εξέλιξη που είναι η μόνη που εξετάζουμε σ’ αυτή την πραγματεία.

Αλλά στο μείζονα εξελικτικό κύκλο που αφορά τη μαζική κίνηση του πνεύματος-ύλης

κι όχι την ατομικοποιημένη πρόοδο του ανθρώπου,

η κίνηση γίνεται απ’ τον Κριό στους Ιχθείς μέσω του Ταύρου.

Το μυστικό του προπατορικού αμαρτήματος του ανθρώπου κρύβεται σ’ αυτή την αλήθεια, γιατί σε κάποιο στάδιο της ανθρώπινης ιστορίας συνέβη ένας εσφαλμένος προσανατολισμός και η ανθρώπινη οικογένεια προχώρησε – σαν σύνολο – ενάντια στο κανονικό, ας πούμε, ζωδιακό ρεύμα και μόνο στην ατραπό της μαθητείας επιτυγχάνεται ο σωστός προσανατολισμός και η ανθρωπότητα μετακινείται στον ορθό ρυθμό της προόδου.

Θα σας ζητούσα λοιπόν να διαφοροποιήσετε την ενελικτική διαδικασία που επηρεάζει τις μεγάλες Δημιουργικές Ιεραρχίες από τις ανελικτικές διαδικασίες που επηρεάζουν την τέταρτη Δημιουργική Ιεραρχία, την ανθρώπινη.

Αυτή όμως δεν είμαστε πραγματικά σε θέση να τη μελετήσουμε, γιατί όταν βρισκόμαστε στον ανελικτικό κύκλο, είμαστε τόσο στενά ταυτισμένοι με τη διαδικασία, ώστε δεν μπορούμε να διακρίνουμε καθαρά ανάμεσα στον κοσμικό Εαυτό και το Μη-εαυτό· προς το παρόν μαθαίνουμε να διακρίνουμε ανάμεσα στον Εαυτό και το Μη-εαυτό σε μια μικροσκοπική κλίμακα σε σχέση με την ανέλιξή μας.

Μόνο όταν ταυτισθούμε με την Ιεραρχία του πλανήτη μας και μ’ εκείνο το κέντρο της πνευματικής δύναμης, που είναι ο άμεσος αντικειμενικός σκοπός όσων βρίσκονται στην ατραπό της μαθητείας να προσεγγίσουν, γίνεται εφικτό για μας να συλλάβουμε – πάνω στο ανελικτικό τόξο – εκείνα τα πλατιά περιγράμματα κι εκείνα τα μείζονα ρεύματα θείας ενέργειας που είναι παρόντα πάνω στο ενελικτικό τόξο.

Αυτός είναι ο λόγος που είναι προς το παρόν αδύνατη η μελέτη του ζωδιακού σε σχέση με τα υπανθρώπινα βασίλεια της φύσης.

Η ΚΟΣΜΙΚΗ ΜΗΤΕΡΑ

Συνεπώς η Παρθένος είναι η κοσμική μητέρα επειδή αντιπροσωπεύει κοσμικά τον αρνητικό πόλο του θετικού πνεύματος· είναι ο δεκτικός πράκτορας όσον αφορά την όψη Πατήρ.

Σε ένα προηγούμενο ηλιακό σύστημα αυτή η υλική όψη ήταν ο υπέρτατος παράγοντας ελέγχου, όπως ακριβώς στο παρόν ηλιακό σύστημα η ψυχή ή η Χριστική αρχή έχει υπέρτατη σημασία.

Από ορισμένες πλευρές η Παρθένος είναι το αρχαιότερο απ’ όλα τα ζώδια κι αυτή είναι μια δήλωση που αδυνατώ να σας αποδείξω.

Σ’ εκείνο το πρώτο σύστημα μπορούσαν να βρεθούν τα αμυδρά συμπτώματα (αν μπορώ να χρησιμοποιήσω μια τέτοια λέξη) της δυαδικότητας που είναι αποδειγμένο γεγονός στο παρόν σύστημα κι αυτή η αλήθεια διατηρήθηκε σε μας στα λόγια ότι “το Άγιο Πνεύμα επισκίασε την Παρθένο Μαρία”.

Η ζωή της τρίτης θείας όψης επιδρούσε τότε στον ωκεανό της ήρεμης ύλης και προετοίμασε αυτή την ουσία (επί ανείπωτους αιώνες) για το έργο της στο παρόν ηλιακό σύστημα. Σ’ αυτό το ηλιακό σύστημα πρέπει να γεννηθεί το Παιδίον Χριστός, η έκφραση της θείας συνείδησης και το αποτέλεσμα της σχέσης του Πατρός-Πνεύματος και της Μητρός-Ύλης.

ΠΑΡΘΕΝΟΣ ΚΑΙ ΚΑΡΚΙΝΟΣ

Ένα άλλο σημείο του ζωδιακού που σχετίζεται στενά με το προηγούμενο ηλιακό σύστημα είναι ο Καρκίνος· μπορεί να ειπωθεί ότι ο Καρκίνος είναι η έκφραση (στο στάδιο της μεγάλης ανάπτυξης) του πρώτου ημίσεως του βιόκυκλου του πρώτου ηλιακού συστήματος, ενώ η Παρθένος είναι μια εξίσου προχωρημένη έκφραση του δεύτερου ημίσεως.

Σε μια προσπάθεια να συλλάβετε την κατάσταση πρέπει να θυμάστε ότι η όψη συνείδηση, όπως εννοούμε την ικανότητα επίγνωσης, έλειπε πλήρως εκτός από έναν εμβρυώδη τρόπο ώστε η όλη διαδικασία να μοιάζει με το στάδιο του εμβρύου στη μήτρα πριν την επιτάχυνση στο μεσαίο στάδιο της εγκυμοσύνης.

Όμως δε θα σας βλάψει να ασκήσετε τη φαντασιακή ικανότητα κι έτσι ν’ αποκτήσετε μια αόριστη κι αμυδρή ιδέα της σύνθεσης του μεγάλου εξελικτικού σχήματος το οποίο με κοσμική έννοια αφορά την τριπλή προσωπικότητα της Θεότητας. Μ’ αυτή ασχολήθηκα στην Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός.

ΠΑΡΘΕΝΟΣ ΚΑΙ ΖΥΓΟΣ

Είναι το έκτο ζώδιο κι ο εξάκτινος αστέρας είναι το αρχαίο του σύμβολο, καθώς απεικονίζει τη διαδικασία της ενέλιξης κι επίσης της εξέλιξης, που προωθήθηκε στο σημείο ισορροπίας και μας εκφράζεται στη σχέση της Παρθένου με το Ζυγό. Θα σημειώσετε, αν συμβουλευθείτε το λεξικό, ότι αστρονομικά η Παρθένος θεωρείται ότι κατέχει στον ουρανό τη θέση που βρίσκεται ο Ζυγός.

Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΛΑΝΗ

Όλα αυτά είναι τμήμα της μεγάλης πλάνης την οποία οι αστρολόγοι βρίσκουν δύσκολο να συλλάβουν. Υπάρχει μια σταθερή κίνηση και μετατόπιση στο χώρο· η μετάπτωση των ισημεριών είναι εξίσου γεγονός και πλάνη. Ολόκληρη η διαδικασία και η ερμηνεία της εξαρτάται απ’ το διανοητικό σημείο εξέλιξης της φυλής· η ανταποκριτικότητα του ανθρώπου στις πλανητικές δυνάμεις και στην επιρροή των ζωδιακών σημείων εξαρτάται από τους φορείς ανταπόκρισης του ανθρώπου και το μηχανισμό λήψης με τον οποίο έρχεται σε ενσάρκωση.

Οι ουρανοί, οι αστερισμοί, τα ζώδια και οι πλανήτες σημαίνουν ένα πράγμα για την Ιεραρχία κι ένα άλλο για τους αστρονόμους και κάτι άλλο για τους αστρολόγους, ενώ για το μέσο πολίτη είναι απλώς ζαλιστικοί γαλαξίες φωτός.

Νιώθω την ανάγκη να σας το υπενθυμίσω και να σας τονίσω ότι τα αστρονομικά γεγονότα είναι μόνο σχετικά όσον αφορά την αλήθεια και την πραγματική φύση εκείνου για το οποίο γίνονται επιστημονικές ανακοινώσεις· υποδηλώνουν ζωή και δυναμικότητα, αλλά όχι όπως τις καταλαβαίνει η επιστήμη και ο μέσος άνθρωπος.

Από τη σκοπιά της εσωτερικής αλήθειας είναι απλά ενσωματωμένες Ζωές και η έκφραση της ζωής, της ποιότητας, του σκοπού και της πρόθεσης Όντων τα Οποία τα έφεραν σε εκδήλωση.

Ο ΜΕΤΑΒΛΗΤΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ

Όπως γνωρίζετε καλά, η Παρθένος είναι ένας από τους τέσσερις βραχίονες του Μεταβλητού Σταυρού και – όπως επίσης γνωρίζετε – οι τέσσερις ενέργειες που αποτελούν αυτό το Σταυρό (γιατί οι τρεις Σταυροί είναι διασταυρούμενα ρεύματα ενέργειας) εκφράζουν τον πλήρη στόχο του ανθρώπου σε τέσσερα σαφή στάδια.

Μερικές φορές ο Μεταβλητός Σταυρός καλείται ο “Σταυρός της Αναγέννησης”,

δίνοντας έμφαση στη συνεχή μεταβολή της οποίας είναι σύμβολο

κι επίσης ο “Σταυρός των Μεταβαλλόμενων Ζωών”.

Εικονογραφικά αντιπροσωπεύει τα τέσσερα κρίσιμα σημεία ή κινήσεις

στο πεδίο ύπαρξης της ψυχής σε εκδήλωση:

Ι. Δίδυμοι.

1. Ουσιώδης ασυσχέτιστη δυαδικότητα. Οι Δίδυμοι.

2. Αισθητή και αναγνωρισμένη δυαδικότητα μέσω της

α. Μαζικής συγχώνευσης στον Καρκίνο.

β. Ατομικής συνείδησης στο Λέοντα.

Το στάδιο της Ανθρωπότητας.

ΙΙ. Παρθένος.

1. Η περίοδος του κρυμμένου σπέρματος της πνευματικής ζωής.

2. Η περίοδος του ενεργού σπέρματος της πνευματικής ζωής.

α. Κύηση στα πρώτα στάδια.

β. Το στάδιο της επιταχυνόμενης ζωής.

Το στάδιο της Δοκιμασίας ή της Αφύπνισης.

ΙΙΙ. Τοξότης.

1. Αίσθηση της περατωθείσας δυαδικότητας. Επίτευξη συγχώνευσης.

2. Η προσηλωμένη άμεση ζωή.

Το στάδιο της Μαθητείας.

IV. Ιχθείς.

1. Δυαδικότητα συνδεμένη σε σύνθεση. Συγκρίνετε τα σύμβολα των Διδύμων και των Ιχθύων.

2. Η ανάδυση του Παγκόσμιου Σωτήρα.

Το στάδιο της Μύησης.

Το θέμα της υπηρεσίας διατρέχει αυτή τη σχέση και σαν αποτέλεσμα της σταθερής ανέλιξης της ψυχικής αρχής.

Στους Διδύμους προβάλλει η σχέση ανάμεσα στη μεγάλη δυαδικότητα ψυχής και σώματος, όπου σ’ αυτό το στάδιο το σώμα ή η μορφή υπηρετεί την ψυχή.

Στην Παρθένο η ύλη ή η ουσία ανταλλάζουν ή εναλλάσουν την υπηρεσία τους και η καθεμιά υπηρετεί την άλλη.

Στον Τοξότη βρίσκουμε να προβάλλει η υπηρεσία της Μίας Ζωής με όρους της υπηρεσίας της Ιεραρχίας, της πλανητικής έκφρασης της ιδέας της υπηρεσίας, ενώ

στους Ιχθείς εμφανίζεται – σαν αποτέλεσμα ολόκληρης της εξελικτικής διαδικασίας – ο αφιερωμένος, εκγυμνασμένος και δοκιμασμένος παγκόσμιος Υπηρέτης ή Σωτήρας.

Ειπώθηκε ότι η Παρθένος “περιλαμβάνει την υπηρεσία του άμεσου παρόντος”

ή με άλλα λόγια ότι ο ενυπάρχων Θεός εφελκύει αντίδραση

από τη μορφική πλευρά κι επομένως υπηρετείται.

Οι τρεις Σταυροί – κοσμικός, συστημικός και ανθρώπινος – έχουν βαθύ ενδιαφέρον στην αλληλοσχέτισή τους· θα το ανακαλύψουμε όταν μελετήσουμε με προσοχή τις σημασίες, τη θέση και το ενεργοποιό τους αποτέλεσμα στο ζωδιακό – τόσο στον πλανήτη μας όσο και μεταξύ τους. Αυτό θα το κάνουμε σε ένα μεταγενέστερο τμήμα αυτής της Πραγματείας.

ΤΑΥΡΟΣ – ΠΑΡΘΕΝΟΣ – ΑΙΓΟΚΕΡΟΣ

Η Παρθένος ανήκει στη γήινη τριπλότητα και μια κατανόηση αυτής της τριπλότητας θα είναι επίσης διαφωτιστική. Τα τρία γήινα ζώδια είναι οι Ταύρος-Παρθένος-Aιγόκερως και σχετίζονται μεταξύ τους με έναν ιδιάζοντα τρόπο σε σχέση με το μη-ιερό πλανήτη, τη Γη μας.

Η σχέση που μας αφορά είναι εκείνη της συνάντησης και της συγχώνευσης των ενεργειών των τριών αυτών ζωδίων πάνω στη Γη και το αποτέλεσμά τους στα βασίλεια της φύσης, τα οποία εκδηλώνει η Γη μας. Μπορεί να ειπωθεί ότι:

Ταύρος – Κίνητρο πίσω από την εξέλιξη (Παρώθηση). Επιθυμία για εμπειρία, για ικανοποίηση.

Το Φως της Γνώσης

2. Παρθένος – Κίνητρο πίσω από τη μαθητεία (Στόχος). Επιθυμία για έκφραση, πνευματική επιθυμία.

Το Κρυμμένο Φως του Θεού

3. Aιγόκερως – Κίνητρο πίσω από τη μύηση (Υπηρεσία). Επιθυμία για απελευθέρωση. Επιθυμία υπηρεσίας.

Το Φως της Ζωής

Όλα αυτά εκφράζουν την επιθυμία καθώς μεταβάλλεται σε έφεση και κατά τη διαδικασία φέρνει φως και ζωή στον άνθρωπο.

Στην Παρθένο ο σκοπός για τον οποίο υπάρχει η μορφική ζωή αρχίζει να γίνεται αντιληπτός και η επιθυμία για ικανοποίηση της προσωπικότητας αρχίζει ν’ αλλάζει και η επιθυμία του ανθρώπου για ενδότερη αναγνώριση του ενοικούντος Χριστού αρχίζει να αναλαμβάνει αυξανόμενο έλεγχο ωσότου η εσώτερη πνευματική πραγματικότητα απελευθερωθεί τελικά από τη σκλαβιά της ύλης κι εκδηλωθεί με την αληθινή της φύση στον κόσμο.

Θέτοντας την ίδια σκέψη με άλλους όρους, το φως της γνώσης του οποίου θεματοφύλακας είναι ο Ταύρος, δίνει τη θέση του στο φως της σοφίας του οποίου φύλακας είναι η Παρθένος και τελικά παράγει το φως της μύησης στον Aιγόκερω.

Όμως όλα αυτά γίνονται και πρέπει να γίνονται πάνω σε ό,τι αποκαλείται εσωτερικά “η ακτινοβόλος επιφάνεια της γης”, το πεδίο της μορφής· η ανάληψη ή η δόξα της Παρθένου δεν έχει συμβεί ακόμη και η ανύψωση της ουσίας δεν έχει ακόμη πραγματωθεί.

Έχει ενδιαφέρον να σημειώσετε ότι ο Σκορπιός εδραιώνει το αναπόφευκτο της τελικής αυτής ανάληψης της ύλης στον ουρανό στον Aιγόκερω κι αυτή προβλέφθηκε για μας στην ιστορία του Ηρακλή στο Σκορπιό, όταν ανύψωσε την Ύδρα πάνω από το κεφάλι του στον αέρα.

Η Παρθένος συμβολίζει τα βάθη, το σκοτάδι, την ησυχία και τη θέρμη· είναι η κοιλάδα της βαθιάς εμπειρίας όπου ανακαλύπτονται μυστικά και τελικά “έρχονται στο φως”· είναι ο τόπος των αργών, ήρεμων κι όμως ισχυρών κρίσεων και περιοδικών αναπτύξεων που συμβαίνουν στο σκοτάδι κι όμως οδηγούν στο φως. Είναι το “στάδιο τύφλωσης” που απαντάται στα Τεκτονικά τυπικά και προηγείται πάντοτε του δώρου του φωτός.

Η Παρθένος εκπροσωπεί τη “μήτρα του χρόνου” όπου το σχέδιο του Θεού (το μυστήριο και το μυστικό των αιώνων) ωριμάζει βραδέως και – με πόνο και στενοχώρια και δια της πάλης και της διαμάχης – έρχεται σε εκδήλωση στο τέλος του καθορισμένου χρόνου.

Σήμερα θα φαινόταν (περίεργα και πειστικά) ότι εισερχόμαστε στον όγδοο μήνα της κύησης· αυτό συμβαίνει σχεδόν κυριολεκτικά όσον αφορά την ανθρωπότητα, γιατί – μετρώντας από την Παρθένο στον Υδροχόο, στο ζώδιο στο οποίο εισερχόμαστε τώρα – βρίσκουμε ότι υπάρχουν οκτώ ακριβώς ζώδια: Παρθένος, Λέων, Καρκίνος, Δίδυμοι, Ταύρος, Κριός, Ιχθείς και Υδροχόος κι αυτό είναι σίγουρα η εγγύηση ότι η γέννηση της νέας εποχής, της νέας συνείδησης και του νέου πολιτισμού και κουλτούρας είναι αναπόφευκτη και σίγουρη.

Θα ήθελα να σταθώ εδώ και να αποσαφηνίσω κάπως ένα σημείο σε σχέση με τη διέλευση της ανθρώπινης ζωής γύρω από το ζωδιακό. Αυτή η πρόοδος ή διέλευση χωρίζεται σε τρεις κύριες υποδιαιρέσεις:

1. Στη διέλευση ή πρόοδο της ανθρωπότητας γύρω από το ζωδιακό από τον Κριό στους Ιχθείς μέσω του Ταύρου, ωσότου στην Παρθένο-Λέοντα (γιατί τα δύο αυτά ζώδια θεωρούνται εσωτερικά αδιαχώριστα) η μαζική κίνηση αποδεσμεύσει το άτομο σε μια ζωή αυτοσυνείδητης προόδου και σ’ έναν αλλαγμένο τρόπο προόδου γύρω απ’ τον τροχό της ζωής. Αυτή βρίσκεται μακριά στο παρελθόν.

Στη διέλευση ή πρόοδο του ατόμου που προχωρεί αντίθετα από τη μαζική κίνηση· σ’ αυτό το στάδιο το άτομο προχωρεί δεξιόστροφα από τον Κριό στον Ταύρο μέσω των Ιχθύων.

Τότε και για πολλούς αιώνες η ζωή του είναι κατεξοχήν αντικοινωνική με την πνευματική έννοια· είναι ιδιοτελής κι εγωκεντρικός. Οι προσπάθειές του είναι για τον εαυτό του και για τη δική του ικανοποίηση και τα εγχειρήματα της προσωπικότητας κι αυτή γίνεται σταθερά ισχυρότερη. Αυτή είναι η τωρινή κατάσταση για τις μάζες.

Στη διέλευση ή πρόοδο του αναπροσανατολισμένου ανθρώπου από τον Κριό στους Ιχθείς μέσω του Ταύρου.

Στο τελικό αυτό στάδιο επιστρέφει στην ίδια κατευθυνόμενη μέθοδο, ρυθμό και μέτρο της προηγούμενης μαζικής κίνησης, αλλά αυτή τη φορά με αλλαγμένες και μεταβαλλόμενες στάσεις ανιδιοτελούς υπηρεσίας, με μια προσωπικότητα αφιερωμένη στην υπηρεσία της ανθρωπότητας και με έναν εκούσιο αναπροσανατολισμό των ενεργειών του, έτσι ώστε να κατευθύνονται στη δημιουργία σύνθεσης και κατανόησης. Αυτή θα είναι η κατάσταση για τις μάζες στο μέλλον.

Ο αστρολόγος του μέλλοντος πρέπει να έχει προσεκτικά κατά νου τους τρεις αυτούς τρόπους προόδου. Τέτοιο είναι το σχέδιο του Θεού, όπως μπορούμε να το νιώσουμε επί του παρόντος. Σ’ αυτό το σχέδιο η Παρθένος εκπροσωπεί τη μήτρα του χρόνου και περνά την προσωπικότητα-ψυχή (Λέων-Παρθένος) μέσα από τα τρία παραπάνω στάδια ή κύκλους.

ΠΑΡΘΕΝΟΣ – ΑΙΓΟΚΕΡΟΣ – ΙΧΘΕΙΣ

Η Παρθένος εκπροσωπεί επίσης τη μήτρα της μορφής και την τροφό μητέρα που φρουρεί τη Χριστική αρχή μέσα στη δική της υλική ουσία μέχρι να γεννήσει στο “πλήρωμα του χρόνου” το παιδίον Χριστός. Υπάρχουν τρία κύρια ζώδια που συνδέονται με τη Χριστική αρχή σ’ αυτή την παγκόσμια περίοδο:

Παρθένος – Κύηση – κυβερνά εννέα ζώδια από την Παρθένο μέχρι τον Aιγόκερω, συμπεριλαμβανομένης της Παρθένου.

Aιγόκερως – Μόχθος – τρία ζώδια από τον Aιγόκερω μέχρι τους Ιχθείς, μέχρι την τρίτη μύηση, συμπεριλαμβανομένου του Aιγόκερου.

3. Ιχθείς – Γέννηση – εμφάνιση του παγκόσμιου Σωτήρα.

Εξετάζοντας αυτά τα σημεία, προβάλλει ένα άλλο πρόβλημα για την αστρολογία, που σπάνια έθιξα αλλά είναι καθοριστικό στα αποτελέσματά του.

Πρέπει να υπάρξει διάκριση μεταξύ

του ωροσκοπίου της μορφής και

του ωροσκοπίου της εσώτερης, ζώσας Χριστικής αρχής.

Αυτή θα καθορίσει τη νέα αστρολογία αλλά θα αναπτυχθεί καθώς οι αστρολόγοι θα εργάζονται με τις υποθέσεις που παρουσίασα.

Συλλογισθείτε αυτά τα γεγονότα που συνδέονται με τη Χριστική ζωή· θεωρητικά σας είναι οικεία, αλλά οι συνέπειες και η εσωτερική τους έννοια είναι δυσνόητες και συχνά δύσκολες σ’ όσους ανατράφηκαν από την παλιά τάξη και με τις παλιές ιδέες και προσεγγίσεις της αλήθειας. Υποδηλώνουν περισσότερα απ’ όσα έχουν συλληφθεί μέχρι τώρα.

ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΘΕΝΟΥ

Οι κυβερνήτες αυτού του ζωδίου είναι τρεις:

1. Ερμής – Είναι ο ορθόδοξος κυβερνήτης. Υποδηλώνει την ευμετάβλητη ενέργεια του Υιού του Νου, της ψυχής. Είναι εναλλάξιμος με τον Ήλιο (Yιός) κι εκπροσωπεί το Μεσολαβητή ή ενδιάμεσο μεταξύ Πατρός και Μητρός, μεταξύ Πνεύματος και Ύλης κι όμως είναι αποτέλεσμα της ένωσης αυτών των δύο.

2. Σελήνη (Ήφαιστος) – Είναι ο εσωτερικός κυβερνήτης. Η σημασία του είναι παρόμοια μ’ εκείνη του ορθόδοξου κυβερνήτη. Η Σελήνη (ή τέταρτη ακτινική ενέργεια) φαίνεται εδώ σαν μια έκφραση της πρώτης ακτινικής ενέργειας που εκδηλώνεται μέσω του Ήφαιστου. Η Σελήνη κυβερνά τη μορφή και είναι η θέληση του Θεού να εκδηλώνεται με το μέσον της μορφής.

3. Δίας – Είναι ο ιεραρχικός κυβερνήτης και κυβερνά τη δεύτερη Δημιουργική Ιεραρχία, εκείνη των Θείων Δομητών της πλανητικής μας εκδήλωσης. Είναι η έβδομη Δημιουργική Ιεραρχία καθώς και η δεύτερη, αν προσμετρηθούν οι πέντε ανεκδήλωτες Ιεραρχίες· μεγάλο μέρος από το μυστήριο που υπόκειται σ’ αυτές τις Ιεραρχίες θα αποκαλυφθεί στη σημασία του δύο και του επτά.

Μέσω των τριών αυτών πλανητικών κυβερνητών διαχύνονται οι ενέργειες της τέταρτης ακτίνας που κυβερνά το νου μέσω του Ερμή και τη φυσική μορφή μέσω της Σελήνης· οι ενέργειες της πρώτης ακτίνας που εκφράζει τη θέληση του Θεού, αρχίζουν να ελέγχουν τον αυτοσυνείδητο άνθρωπο (που εξελίχθηκε στο Λέοντα) και οι ενέργειες της δεύτερης ακτίνας που ενσωματώνει την αγάπη του Θεού, διαχύνονται στην εκδήλωση.

Θέληση, αγάπη και αρμονία μέσω διαμάχης – αυτές είναι οι ελέγχουσες δυνάμεις που κάνουν τον άνθρωπο ό,τι είναι κι αυτές είναι οι διέπουσες και κατευθυντήριες ενέργειες που χρησιμοποιούν το νου (Ερμής), τη συναισθηματική φύση, αγάπη (Δίας) και το φυσικό σώμα (Σελήνη, ή εσωτερική θέληση) για σκοπούς θείας έκφρασης και εκδήλωσης.

Θα σας είναι φανερό ότι:

το έργο του Ερμή σε σχέση με την ανθρωπότητα έχει προωθηθεί πολύ ικανοποιητικά και έφερε την ανθρωπότητα στο τωρινό της σημείο εξέλιξης πάνω στη δοκιμαστική ατραπό
ότι η ενέργεια του Ήφαιστου κάνει δυναμικά αισθητή την παρουσία της, απ’ όπου και ο αγώνας που συνεχίζεται πάνω στον πλανήτη μεταξύ των ανθρώπων με θέληση – ιδιοτελή και φιλόδοξη – και των ανθρώπων καλής θέλησης που επιθυμούν το καλό του συνόλου.

Όταν η ανθρώπινη Ιεραρχία αφυπνισθεί πλήρως στις πνευματικές κι όχι μόνο στις υλικές δυνατότητες, τότε το έργο του Δία θα εντατικοποιηθεί αμέσως και ο ευεργετικός αυτός κυβερνήτης θα οδηγήσει την ανθρώπινη οικογένεια στους δρόμους της ειρήνης και της προόδου.

ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ

2009-09-02T12:33:00.001-07:00

‘ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ’ ΣΕΛ. 246-256

Η ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΘΕΝΟΥ ΜΕ ΟΚΤΩ ΖΩΔΙΑ

H Παρθένος σχετίζεται σαφώς με το μέσον των διαφόρων πλανητικών κυβερνητών με οκτώ άλλα ζώδια κι επομένως μας αφορούν τα οκτώ αυτά ζώδια επειδή παράγουν μια αλληλοσχετιζόμενη σύνθεση εννέα ζωδίων (συμπεριλαμβανομένης της Παρθένου). Σ’ αυτή την αλληλοσχετιζόμενη αριθμητική σύνθεση και την καρποφόρο αλληλοσχέτιση κρύβεται ολόκληρη η ιστορία της ανθρώπινης προόδου και το μυστικό της διαδικασίας της θείας εκδήλωσης. Αξίζει να θυμηθείτε εδώ ορισμένα σημεία που είναι:

1. Tο εννέα είναι ο αριθμός του ανθρώπου. Η τέταρτη Δημιουργική Ιεραρχία είναι στην πραγματικότητα η ένατη, αν συμπεριληφθούν στην απαρίθμηση οι πέντε ανεκδήλωτες Ιεραρχίες. Η ανθρώπινη Ιεραρχία είναι απλά η τέταρτη ανάμεσα στις επτά που βρίσκονται σε ενεργό ή εκδηλωμένη έκφραση.

Το εννέα είναι ο αριθμός της μύησης όσον αφορά την ανθρωπότητα.

Υπάρχουν:

α. Πέντε κύριες πλανητικές μυήσεις τις οποίες μπορεί να λάβει ο άνθρωπος.

β. Τρεις συστημικές μυήσεις από τις οποίες ο Χριστός έχει τις δύο.

γ. Μια κοσμική μύηση που σχετίζει τον άνθρωπο με το Σείριο.

Συνεπώς η σχέση της Παρθένου με τα οκτώ ζώδια έχει μια συγκεκριμένη επίπτωση σ’ αυτά τα ζητήματα και οι εννέα ενωμένες δυνατότητες παίζουν το ρόλο τους στην ανάπτυξη της Χριστικής ζωής στο άτομο και στις μάζες των ανθρώπων.

Απ’ αυτή την ομάδα των ζωδίων και των συνοδευτικών αστερισμών τους παραλείπονται τρία.

Είναι ο Λέων, ο Ζυγός και ο Aιγόκερως. Τα τρία αυτά ζώδια είναι όλα ζώδια κρίσης και δείχνουν την προοδευτική επίδραση των άλλων εννέα και τις καταστάσεις που ανακύπτουν από τη δραστηριότητά τους. Είναι σημεία δοκιμασίας στη διαδικασία της δράσης των ενεργειών από τα άλλα εννέα ζώδια καθώς οι ενέργειες αυτές επηρεάζουν τους ζηλωτές ατομικά. Αυτά είναι:

1. Λέων – Η Κρίση της Ατομικοποίησης. Αυτή εκφράζεται σε δύο στάδια σαν:

α. Διάχυτη ατελής δύναμη.

β. Ολοκλήρωση προσωπικότητας.

Υποδηλώνει την ανάδυση της προσωπικότητας και την προετοιμασία για τη Χριστική εμπειρία. Είναι αυτοσυνείδηση και κατώτερη σύνθεση.

2. Ζυγός – Η Κρίση της Ισορροπίας. Η ανάδυση της αίσθησης της αυτο-κατεύθυνσης και της ισορροπίας. Είναι το σημείο ισορροπίας μεταξύ ψυχής και μορφής. Δηλώνει την ανάδυση της ελεύθερης επιλογής. Είναι συνείδηση της δυαδικότητας και η προσπάθεια να ισορροπηθούν οι δύο.

3. Aιγόκερως – Η Κρίση της Μύησης. Αυτή υπάρχει σε πέντε στάδια και δηλώνει την ανάδυση της δεσπόζουσας Χριστικής ζωής. Σημαίνει την ανώτερη σύνθεση και τον έλεγχο της Χριστικής συνείδησης που είναι ομαδική συνείδηση.

Υπάρχουν λοιπόν εννέα ζώδια απ’ τα οποία διαχύνονται δυναμικότητες που είναι δημιουργικές στο αποτέλεσμά τους και προκαλούν αλλαγές που είναι αναγκαίες στην πρόοδο της ψυχής για θεία έκφραση.

Έχετε επίσης τρία ζώδια κρίσης με τα οποία καθορίζεται το σημείο εξέλιξης.

Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι οι:

1. Λέων-Ζυγός-Aιγόκερως – Συνιστούν το τρίγωνο του Πατρός ή της όψης θέληση· σημαδεύουν σημεία επίτευξης μέσω της αντιμετωπισθείσας κρίσης και του επιτευχθέντος θριάμβου.

2. Καρκίνος-Παρθένος-Ιχθείς – Συνιστούν το τρίγωνο της Μητρός ή της όψης ύλη, που ρυθμίζεται από νοήμονα δραστηριότητα. Δείχνουν σημεία ευκαιρίας ενός εσώτερου είδους όσον αφορά τη συνείδηση κι επομένως έχετε την αναγνώριση της μαζικής, της ατομικής και της ομαδικής συνείδησης.

Μια προσεκτική μελέτη των παραπάνω ιδεών θα αποδειχθεί καρποφόρος στην εδραίωση μεθόδων και σχέσεων· πρέπει επίσης να υποδεικνύουν το κλειδί το οποίο μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι αστρολόγοι όταν ζητούν να εργασθούν με ωροσκόπια της μάζας.

ΕΚΠΟΡΕΥΣΗ – ΔΙΑΒΙΒΑΣΗ – ΛΗΨΗ – ΜΕΤΟΥΣΙΩΣΗ

Καθώς μελετήσαμε τους διάφορους αυτούς αστερισμούς, θα σας έγινε φανερό ότι η κύρια λειτουργία των πλανητών είναι να συνιστούν πράκτορες διανομής για τις ενέργειες που εκπορεύονται από το ζωδιακό καθώς συγκλίνουν στο ηλιακό μας σύστημα και έλκονται από τον πλανήτη μας.

Οι σπουδαστές χρειάζεται να κατανοήσουν όσο βαθύτερα μπορούν ότι η βάση των αστρολογικών επιστημών είναι η εκπόρευση, η διαβίβαση και η λήψη ενεργειών και η μετουσίωσή τους σε δυνάμεις από τη δεκτική οντότητα.

Οι ενέργειες των διαφόρων ζωδίων έλκονται από τους διάφορους πλανήτες ανάλογα με το στάδιο ανάπτυξής τους και απ’ ό,τι αποκαλείται εσωτερικά “αρχαία σχέση” ανάμεσα στις εμψυχώνουσες οντότητες των πλανητών και των αστερισμών. Αυτή η σχέση υφίσταται μεταξύ όντων και θεμελιώνεται στο Νόμο της Συγγένειας.

Αυτός ο νόμος της συγγένειας δημιουργεί τη μαγνητική έλξη και τη δυναμική ανταπόκριση μεταξύ αστερισμών και πλανητών μέσα στο ηλιακό σύστημα και μεταξύ κάποιου ιδιαίτερου πλανήτη και των μορφών ζωής πάνω σε έναν άλλο πλανήτη και των “επικείμενων ενεργειών”, όπως καλούνται, που λαμβάνονται από κάποια μείζονα πηγή.

Η ικανότητα λήψης και όφελους από τις πλανητικές ενέργειες (οι οποίες λαμβάνονται καθώς εκπορεύονται από κάποιο αστερισμό) εξαρτάται από το σημείο εξέλιξης που καθορίζει τη δεκτικότητα και την ανταποκριτικότητα του μηχανισμού λήψης.

Αυτό αποτελεί έναν αναλλοίωτο νόμο κι εξηγεί τη δύναμη κάποιων πλανητών που δεν έχουν ως τώρα ανακαλυφθεί κι επομένως έχουν ελάχιστα να κάνουν με την ως τώρα εξέλιξη, λόγω της μη ανταποκριτικότητας των μορφών λήψης.

Οι πλανήτες, οι ενέργειες και οι δυνάμεις υπήρχαν πάντοτε, αλλά παρέμεναν αναποτελεσματικές και συνεπώς αναποκάλυπτες λόγω της ανυπαρξίας των αναγκαίων οργάνων ανταπόκρισης.

Συνεπώς δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα στη ζωή και την ιστορία ενός ατόμου και γίνονται δυναμικές και “μαγνητικά εμψυχωτικές” μόνο όταν ο άνθρωπος φτάσει σ’ ένα ορισμένο σημείο ανάπτυξης και γίνει ευαίσθητος στις ανώτερες επιδράσεις και προετοιμάζεται να διανύσει την ατραπό.

Αυτή η ετοιμότητα δείχνει ότι η συσκευή ανταπόκρισης (η τριπλή προσωπικότητα) είναι πιο ευαίσθητη απ’ ό,τι στην περίπτωση του μέσου προσώπου και μπορεί να ανταποκριθεί σε μια ανώτερη περιοχή κραδασμών απ’ ό,τι ήταν διαφορετικά δυνατό.

Εδώ επίσης βρίσκεται η διάκριση ανάμεσα στους ιερούς και τους μη-ιερούς πλανήτες.

Επίσης οι Κύριοι των πλανητών (οι ακτινικές Ζωές ή οι πλανητικοί Λόγοι) είναι στο δικό Τους επίπεδο άνισα αναπτυγμένοι και μερικοί απ’ αυτούς είναι πιο προχωρημένοι στην κοσμική ατραπό της πνευματικής ανέλιξης απ’ ό,τι οι άλλοι· όσοι είναι οριστικά στην Κοσμική Ατραπό της Μαθητείας θεωρούνται ότι εμψυχώνουν ιερούς πλανήτες, ενώ όσοι βρίσκονται στην Κοσμική Δοκιμαστική Ατραπό εκφράζονται μέσω των μη-ιερών πλανητών.

Αυτό το σημείο θα το διευκρινίσω αργότερα όταν εξετάσουμε εκείνο το τμήμα της πραγματείας που προορίζεται ν’ ασχοληθεί μ’ αυτό το θέμα.

Το σημείο που ζητώ εδώ να διευκρινίσω είναι ότι όλα αποτελούν ζήτημα αναπτυγμένης λήψης κι ευαισθησίας.

Ο ΑΝΤΕΣΤΡΑΜΜΕΝΟΣ ΤΡΟΧΟΣ

Στον αντεστραμμένο τροχό με το μέσον των πλανητικών κυβερνητών (ορθόδοξων και εσωτερικών που είναι ενωμένα ενεργοί) ο άνθρωπος πάνω στην ατραπό ανταποκρίνεται σε έναν πολύ μεγάλο αριθμό ενεργειών που φθάνουν σ’ αυτόν από πολλές πλευρές και διευθύνσεις, απ’ όπου και οι δυσκολίες του ανθρώπου πάνω στην Ατραπό της Μαθητείας.

Όταν γίνει μυημένος, αυτό το εύρος των δονήσεων αυξάνει γοργά και γίνεται δεκτικός σ’ εκείνες τις ενέργειες που τις ταξινομήσαμε υπό τον όρο ιεραρχικές και αναφέρονται στις δώδεκα Δημιουργικές Ιεραρχίες.

Τότε οι δυνάμεις αυτών των Ιεραρχιών (που δεν είναι πλανητικές ούτε συστημικές) παρασύρονται εντός και δια του μυημένου και αφυπνίζουν τις μεγάλες εκείνες ομαδικές ανταποκρίσεις που θα του δώσουν τελικά συστημική συνείδηση και θα τον κάνουν παγκόσμιο υπηρέτη στον Υδροχόο και παγκόσμιο σωτήρα στους Ιχθείς.

Εδώ σας μεταδίδεται ένας υπαινιγμός σχετικά με την παγκόσμια περίοδο στην οποία εισερχόμαστε τώρα και θα σας γίνει αυξανόμενα φανερό (αν στοχασθείτε τα λόγια μου) γιατί προχωρούμε σε ένα ζώδιο όπου οι τάξεις των μυημένων θ’ αυξηθούν κατά πολύ.

Στο στάδιο της μύησης οι ενέργειες των ζωδίων και των αστερισμών τους (θα έπρεπε να πω των συνοδευτικών αστερισμών – εκφράζει την κατάσταση ακριβέστερα απ’ ό,τι ο συνηθισμένος τρόπος αναφοράς) έρχονται σε αγνότερη μορφή και σε μια αμεσότερη γραμμή απ’ ό,τι στην Ατραπό της Μαθητείας και στα προηγούμενα στάδια της εξελικτικής ανάπτυξης.

Ο μυημένος ανταποκρίνεται σε πλανητικές, συστημικές και σε ορισμένες κοσμικές επιρροές και γίνεται – αν μπορώ να το εκφράσω έτσι – ένας φακός δια του οποίου “τα πολλά φώτα που είναι καθαυτή ενέργεια” μπορούν να διαχυθούν κι έτσι να εστιασθούν στον πλανήτη μας.

Ο μυημένος συντονίζει τη συνείδησή του μ’ αυτές τις ενέργειες κι έτσι γίνεται ένας πλανητικός υπηρέτης.

ΣΥΝΘΕΣΕΙΣ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ

Το άλλο σημείο που θα ήθελα εδώ να θίξω, είναι ότι ορισμένες από τις ακτίνες εκφράζονται μέσω δύο πλανητών.

Για παράδειγμα, η τέταρτη Ακτίνα της Αρμονίας μέσω Διαμάχης μας προσεγγίζει τόσο δια της Σελήνης όσο και δια του Ερμή, ενώ η πρώτη Ακτίνα της Θέλησης ή Ισχύος μας προσεγγίζει δια του Ήφαιστου και δια του Πλούτωνα. Ο πραγματικός λόγος γι’ αυτό είναι ένα από τα μυστικά της μύησης και κρύβεται στο πεπρωμένο της τέταρτης Δημιουργικής Ιεραρχίας και στη θέληση-για-εκδήλωση του Κυρίου της Γης, ο Οποίος βρίσκεται στην τρίτη Ακτίνα της Ενεργού Νοημοσύνης· λέγεται γι’ Αυτόν ότι “όταν η τρίτη μεγάλη ενέργεια σχετισθεί με την τέταρτη Δημιουργική Ιεραρχία, θα κατανοηθεί το μυστήριο των τελειωθέντων Επτά”.

Mια από τις πιο φανερές σημασίες αυτής της δήλωσης μπορεί να βρεθεί στην ανέλιξη της νοημοσύνης και της αγάπης στο μυημένο, οπότε τη στιγμή της εκδηλωμένης έκφρασης και στην τελευταία κύρια μύηση θα ανταποκρίνεται στη σύνθεση των ενεργειών που εκπορεύονται από τα “επτά πνεύματα ενώπιον του θρόνου του Θεού”.

Αυτά είναι αντιπρόσωποι των επτά Ρίσι της Μεγάλης Άρκτου και ο άλλος πόλος Τους, οι επτά Αδελφές των Πλειάδων, αναγνωρίζονται συμβολικά σαν οι επτά σύζυγοι των Ρίσι της Μεγάλης Άρκτου. Εδώ βρίσκουμε πάλι σε σχέση με το ηλιακό μας σύστημα ένα άλλο μεγάλο τρίγωνο ενεργειών των οποίων το εστιακό σημείο στη Γη μας είναι τα επτά πνεύματα ενώπιον του Θρόνου.

Μ’ αυτό το τρίγωνο θα ασχοληθούμε αργότερα· θέλω απλώς ν’ αναφερθώ εδώ σ’ αυτό:

Τα επτά Πνεύματα ανταποκρίνονται στους επτά ιερούς πλανήτες.

Αυτά είναι:

α. Εκφράσεις της θείας ζωής πάνω στη Γη.

β. Εστιακά σημεία για τους Κυρίους των επτά ακτίνων.

γ. Κυβερνήτες των επτά πεδίων συνείδησης και εκδήλωσης.

δ. Αντιπρόσωποι επειδή ανταποκρίνονται στους:

Επτά Ρίσι της Μεγάλης Άρκτου,

οι Οποίοι είναι:

α. Εκφράσεις της ζωής του Ενός Περί του Οποίου Τίποτε Δεν Μπορεί Να Ειπωθεί.

β. Θετικά εστιακά σημεία για τις επτά κύριες κοσμικές ενέργειες.

γ. Κυβερνήτες των επτά Δημιουργικών Ιεραρχιών.

δ. Σχετιζόμενοι σαν θετικοί πόλοι με:

Τις επτά Αδελφές ή τις επτά Πλειάδες

οι οποίες:

α. Είναι εκφράσεις του δυαδισμού της εκδήλωσης στη σχέση τους με τους επτά Ρίσι.

β. Παρέχουν τον αρνητικό πόλο στη θετική όψη των επτά Ρίσι.

γ. Συγχωνεύονται με τις θετικές ενέργειες της Μεγάλης Άρκτου και εργάζονται ενωμένα μέσω των επτά ζωδίων.

Εδώ εμφανίζεται πάλι η πολυπλοκότητα των δυνάμεων που επιδρούν στον πλανήτη μας κι αυξάνουν σε αριθμό και δυναμικότητα καθώς οι φορείς ανταπόκρισης πάνω στον πλανήτη μας αποβαίνουν πιο αναπτυγμένοι και ευαίσθητοι και γίνονται επομένως ικανοί για μια αληθινότερη αντίδραση και μια ταχύτερη ανταπόκριση στις πολλές δυνάμεις που κρούουν πάνω στις πλανητικές μας μορφές ζωής.

Ένας βαθύς ειδικός της αστρολογίας, ο Οποίος εργάζεται με τους Διδασκάλους της Μεγάλης Λευκής Στοάς, παρατήρησε ότι

“όταν η ανθρωπότητα κατανοήσει τη διάκριση ανάμεσα στα ζώδια και τους αστερισμούς,
καταλάβει τη φύση της πολικότητας των ενεργειών και
ανταποκριθεί στις τρεις κοσμικές Πραγματικότητες, τις δώδεκα κοσμικές Ενέργειες και τις επτά πλανητικές Κρούσεις και την αλληλεπίδραση των δώδεκα Δημιουργικών Ιεραρχιών,

τότε κι όχι πριν,

θα ιδωθεί ένα ακτινοβόλο φως και θα καθοριστεί τελικά το πεπρωμένο του ηλιακού μας Λόγου”.

Πίσω απ’ αυτή τη δήλωση μπορούν να βρεθούν τρεις έννοιες: μια για το μέσο νοήμονα άνθρωπο, μια άλλη για τους μαθητές και μια τρίτη για τους μυημένους πάνω από τον τρίτο βαθμό.

ΜΟΡΦΕΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

Όπως σας τόνισα νωρίτερα, το ζώδιο της Παρθένου σχετίζεται με εννέα αστερισμούς και στο γεγονός αυτό βρίσκεται εξίσου μια προφητεία και μια εγγύηση.

Εκείνο που κρύβει και καλύπτει αυτό το ζώδιο ανταποκρίνεται δυναμικά σε εννέα ρεύματα ενέργειας, τα οποία – καθώς επιδρούν στη ζωή μέσα στη μορφή κι εφελκύουν ανταπόκριση απ’ την ψυχή – παράγουν εκείνα τα “σημεία κρίσης” κι εκείνες τις “στιγμές καταδεικνυόμενης ανάπτυξης” στις οποίες αναφερθήκαμε μιλώντας για τους Λέοντα-Ζυγό-Aιγόκερω.

Μέσω του Ερμή η Παρθένος έρχεται σε στενή σχέση με τρεις αστερισμούς – τον Κριό, τους Διδύμους και το Σκορπιό. Εδώ πάλι υπάρχει ένα τρίγωνο ενεργειών, που έχει μεγάλη σπουδαιότητα στη ζωή του παιδίου Χριστός, το οποίο η Παρθένος φρουρεί και γαλουχεί και κρύβει μέσα της. Μέσω του Κριού και του Σκορπιού ολοκληρώνεται η Χριστική ζωή κι εκδήλωση μ’ εκείνη της τέταρτης Δημιουργικής Ιεραρχίας.

Εδώ βρίσκεται ένα μεγάλο μυστήριο που αφορά τη διπλή εκδήλωση της Χριστικής αρχής τόσο στη μορφή όσο και – στο δικό της πεδίο – μέσω της πνευματικής εκδήλωσης· εδώ επίσης εμφανίζεται η αληθινή σημασία των λόγων που βρίσκονται στην Μπαγκαβάτ Γκιτά όταν ο Κρίσνα (η Χριστική αρχή) λέει στον Αρζούνα (τον παγκόσμιο μαθητή ή την αναπτυγμένη μορφική όψη): “Έχοντας διαπεράσει ολόκληρο το σύμπαν μ’ ένα τμήμα του εαυτού μου, παραμένω”.

Υπάρχει εδώ μια εσωτερική αναφορά στην ουσιαστική ταυτότητα του Υιού με τον Πατέρα, τον “αθάνατο” και με την αιώνια Μητέρα· δηλαδή με το πνεύμα και την ύλη.

Αυτό είναι το θεμελιώδες μυστήριο της Παρθένου και θ’ αποκαλυφθεί όταν οι ενέργειες που χύνονται στην Παρθένο απ’ τους Διδύμους μέσω του πλανήτη Ερμή, θα έχουν επιτελέσει το καθορισμένο τους έργο· γιατί οι Δίδυμοι είναι μια έκφραση της τέταρτης ανεκδήλωτης Δημιουργικής Ιεραρχίας – μια απ’ τις ανώτερες ομάδες Ζωών που στέκουν ακριβώς πάνω από τις επτά οι Οποίες ρυθμίζουν τις συστημικές μας ζωές.

Αυτές οι Ζωές έχουν επιτύχει το στόχο Τους, αλλά οι ενέργειές Τους κατευθύνονται ακόμη κι εστιάζονται στον πλανήτη μας. Δεν είναι ανεκδήλωτες στην περίπτωση που αφορά τέτοιους αναπτυγμένους πλανήτες όπως ο Ουρανός, ο Δίας ή ο Κρόνος.

Σ’ αυτή την τριπλή σχέση των τριών κύριων αστερισμών μπορεί να σημειωθεί ένα τελείως κατανοητό χαρακτηριστικό κι αυτό είναι η ουσιαστική τους δυαδικότητα – το αποτέλεσμα της οποίας είναι φανερό και τόσο δραματικά παρόν στην Παρθένο.

Ο Κριός βλέπει την έναρξη ή την εγκαινίαση της σχέσης μεταξύ πνεύματος και ύλης.

Οι Δίδυμοι είναι σαφώς ένα ζώδιο δυαδικότητας και υποδηλώνει τη σχέση των δύο αυτών κύριων ενεργειών στην ανθρώπινη ή τέταρτη Δημιουργική Ιεραρχία.

Ο δυαδισμός αυτός τονίζεται με έναν πιο λεπτομερή και κατανοητό τρόπο στο Σκορπιό στον οποίο ο φθόγγος του εξελικτικού κύκλου που επικρατεί είναι “ο Λόγος εγένετο Σάρξ”.

Είναι το ζώδιο που ο Χριστός καταδεικνύει τον έλεγχό Του πάνω στην ύλη στο πρόσωπο του θριαμβευτή μαθητή. Πνεύμα και ύλη (Κριός), ψυχή και σώμα (Δίδυμοι), μητέρα και παιδί (Παρθένος), Λόγος και Σάρκα (Σκορπιός) – αυτά είναι τα τέσσερα ζώδια του δημιουργικού δυαδισμού και της αλληλοσχετιζόμενης εξέλιξης, που παρουσιάζουν και περιγράφουν τη δυναμικότητα και τους σκοπούς της τέταρτης Δημιουργικής Ιεραρχίας.

Όταν ο Ερμής, ο θείος Αγγελιαφόρος, η αρχή της πλάνης και η έκφραση του ενεργού ανώτερου νου, εκτελέσει την αποστολή του και “οδηγήσει την ανθρωπότητα στο φως” και το παιδίον Χριστός έξω από τη μήτρα του χρόνου και της σάρκας μέσα στο φως της ημέρας και της εκδήλωσης, τότε το έργο του μεγάλου εκείνου κέντρου που αποκαλούμε ανθρωπότητα, θα εκπληρωθεί.

Συλλογισθείτε σ’ αυτό, γιατί θα προβάλλει καθαρότερα στο νου σας η σημασία της εσωτερικής αστρολογίας, αν μπορέσετε να κατανοήσετε την τετραπλή αυτή δραστηριότητα του Ερμή και την αλληλοσχέτιση των τεσσάρων αυτών σημείων του ζωδιακού – που σχετίζονται με τη λογοϊκή Τετράδα.

ΠΑΡΘΕΝΟΣ – ΤΑΥΡΟΣ – ΚΑΡΚΙΝΟΣ – ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Επίσης σ’ αυτό το ζώδιο η Σελήνη με το δικαίωμα της αρχαιότητάς της και του ελέγχου της αρχαίας σκεπτομορφής κι επειδή ακόμη συγκαλύπτει τον Ήφαιστο και τον Ποσειδώνα, συνδέει τη δύναμη της Παρθένου με τις ενέργειες του Ταύρου, του Καρκίνου και του Υδροχόου.

Αυτό έχει ιδιάζουσα σημασία γιατί σχετίζει τη μορφοδομητική όψη με την όψη συνείδηση η οποία σε ένα υψηλό στάδιο ανάπτυξης παράγει την εκδήλωση της Χριστικής αρχής ή του παιδίου-Χριστός.

Ειπώθηκε εσωτερικά ότι τα τέσσερα ονόματα με τα οποία αποκαλείται πάντα ο Αβατάρ Χριστός είναι:

1. Η Επιθυμία Όλων των Εθνών Ταύρος Σταθερός Σταυρός.

Αυτός τον Οποίο νιώθουν οι μάζες ή Αυτός τον Οποίο προσδοκούν

Καρκίνος Θεμελιώδης Σταυρός.

3. Αυτός που αποτελεί γι’ Αυτή το σκοπό της ύπαρξης Παρθένος Μεταβλητός Σταυρός.

4. Αυτός που δείχνει το φως και δίνει το ύδωρ Υδροχόος Σταθερός Σταυρός.

Όλα αυτά τα ζώδια υποδεικνύουν μορφές συνείδησης, που ρυθμίζονται κι εκδηλώνονται απ’ τις ενέργειες αυτών των ζωδίων, εκτελώντας κυκλικά κι αδιάκοπα το καθορισμένο τους έργο.

Συνεπώς αφορούν κυρίως το στάδιο της μαθητείας και την εκδήλωση του ηλιακού μαθητή. Απ’ όπου και οι δύο ενέργειες που έρχονται από το Σταθερό Σταυρό. Είναι συνεπώς ένας ενδιάμεσος σταυρός που σχετίζει τους τρεις κύριους και τέτοιοι υπάρχουν πολλοί.

Η Παρθένος σχετίζεται με τον Ταύρο μέσω του Ήφαιστου που εισάγει ό,τι μπορεί να ονομασθεί η ανθεκτική όψη της θέλησης-για-είναι που μεταφέρει τον ενσαρκωμένο Υιό του Θεού δια των εμπειριών της σκοτεινής περιόδου όπου η προσωπικότητα γίνεται η Μητέρα στο στάδιο της κύησης, δια της περιόδου της νηπιότητας στο φυσικό πεδίο και δια του σταδίου της εφηβείας ωσότου ο μυημένος φτάσει σε πλήρη ωριμότητα.

Αυτό απαιτεί επιμονή, αντοχή και συνέχεια της προσπάθειας και είναι ένα από τα χαρακτηριστικά που μεταδίδονται ή διεγείρονται από τις ενέργειες που διαχύνονται απ’ τον Ήφαιστο.

Μπορείτε ν’ αντιληφθείτε ότι αυτές είναι πρωτακτινικές ιδιότητες και είναι η αντίστροφη πλευρά εκείνων που συνήθως τονίζονται, δηλαδή του θανάτου ή της δραστηριότητας της όψης του Καταστροφέα. Ο Ταύρος είναι μια έκφραση της τρίτης ανεκδήλωτης Ιεραρχίας και γι’ αυτή την Ιεραρχία δε γνωρίζουμε τίποτε πέρα από το γεγονός ότι σχετίζεται με το φως που απελευθερώνει από το θάνατο.

Συνεπώς έχουμε:

Ταύρος – Φώτιση.

Ήφαιστος – Πρώτη ακτίνα ή αντοχή.

Τρίτη Δημιουργική Ιεραρχία – Απελευθερωτικό Φως.

Παρθένος – Η Χριστική ζωή, λανθάνουσα και ανέκφραστη (όπως είναι η 3η Δημιουργική Ιεραρχία).

Σελήνη – Η μορφική φύση, η ουσία της φλόγας που φωτίζει το δρόμο.

Ανωτέρω υποδεικνύεται ένα απέραντο πεδίο ψυχολογικής έρευνας σε σχέση με τους αστερισμούς, τους πλανήτες και τις Ιεραρχίες, αλλά έχει πολύ αχανή φύση για να το εξετάσω σ’ αυτή την πραγματεία.

Θα αποτελέσει την αστρολογία του μέλλοντος και θα αρχίσει να γίνεται κατανοητό όταν εδραιωθεί ανάμεσα στους ανθρώπους η ομαδική επίγνωση και η συνέχεια της συνείδησης. Όμως σαν μια μορφή νοητικής γυμναστικής και σαν ένδειξη δυνατοτήτων το θέμα σας είναι χρήσιμο, γιατί διευρύνει τον ορίζοντά σας και υποδεικνύει την εκπληκτική προοπτική του θείου σχεδίου και τη σύνθεση που υπόκειται στην εκδήλωση.

Όπως ξέρετε, ο Ποσειδών είναι ο Θεός των υδάτων και ο όρος “ύδωρ” καλύπτει πολλές πλευρές της εσωτερικής σοφίας, όπως:

1. Την όλη έννοια της ύλης – παγκόσμια και λεπτομερή.

2. Τα “ύδατα της ουσίας”.

3. Τον ωκεανό της ζωής.

4. Τον κόσμο της αστρικής γοητείας και αντίδρασης.

5. Το αστρικό πεδίο σαν σύνολο.

6. Την επιθυμία και τη συναισθηματική φύση.

7. Τον κόσμο της εστιασμένης ενσάρκωσης για τις μάζες.

8. Τη μαζική ύπαρξη, όπως στον Καρκίνο.

Για όλες αυτές τις ιδιότητες ή καταστάσεις του θηλυκού πόλου της ύπαρξης (της υλικής όψης) ο αστερισμός του Καρκίνου είναι ιδιαίτερα συμβολικός.

Προηγείται του Λέοντα, του ζωδίου της ατομικότητας και της αυτοσυνείδητης προσπάθειας κι αφορά το βραδύ ρυθμό της μαζικής ζωής – είτε ενστικτωδώς ενεργού, είτε των αντιδράσεων μιας επιβαλλόμενης συνείδησης που είναι αποτέλεσμα μιας επιλεχθείσας εμπειρίας μετά τη μύηση.

Υποδηλώνει μαζική ζωή που οδηγεί σε ομαδική ζωή μετά την εμπειρία της μύησης, την οποία εκπροσωπεί το πολικό του αντίθετο – ο Aιγόκερως – κι εκφράζεται πλήρως στον Υδροχόο που συμπληρώνει την εμπειρία του Λέοντα και τη συγχωνεύει μ’ εκείνη του Καρκίνου και του Αιγόκερου.

ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟΣ ΕΞΑΚΤΙΝΟΣ ΑΣΤΕΡΑΣ

Τα έξι αυτά ζώδια:

Καρκίνος Λέων Παρθένος

Aιγόκερως Υδροχόος Ιχθείς

σχηματίζουν έναν άλλο εξάκτινο αστέρα με βαθιά σημασία, που είναι το υποκειμενικό αντίστοιχο του εξάκτινου αστέρα (των αλληλοσυμπλεκόμενων τριγώνων) που ονομάζουμε σφραγίδα του Βασιλιά Σολομώντα.

Τα δύο παραπάνω αλληλοσυμπλεκόμενα τρίγωνα συνιστούν εκείνο που αποκαλείται τρίγωνο της ανθρωπότητας και – από τη θεωρία της Επιστήμης των Τριγώνων – αφορά τη σχέση του ατόμου με τη μάζα της ανθρωπότητας και του μαθητή με την ομάδα. Αυτά τα τρίγωνα αξίζει να μελετηθούν πολύ προσεκτικά.

Ο πλανήτης Ποσειδών είναι κατεξοχήν ενεργός στην πρόκληση τέτοιας δραστηριότητας στον Καρκίνο, ώστε να μπορέσει να εδραιωθεί επαρκής ορμή που θα προκαλέσει πρόοδο (μέσω των παρεμβαλλόμενων ζωδίων) στον Υδροχόο.

ΤΡΙΤΟ ΜΕΡΟΣ

2009-09-02T12:27:00.000-07:00

‘ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ’ ΣΕΛ. 256 - 264

Ο ΤΡΟΧΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Θα ήθελα εδώ να προσθέσω κάτι ακόμη για τη διδασκαλία ως προς τον τροχό της ζωής και την αντίστροφη κίνησή του που συμβαίνει σ’ ένα ιδιαίτερο στάδιο εξέλιξης.

Θα ήθελα να επισύρω την προσοχή σας στο γεγονός ότι η δυσκολία του προβλήματος και η εντατικοποίηση της ζωής της συνειδητής δυαδικότητας που σημαδεύει τα πρώτα στάδια της Ατραπού της Μαθητείας μέχρι και πριν ακριβώς την τρίτη μύηση, βασίζεται στον τροχό του ζωδιακού που συνεισφέρει τις επιρροές του στη ζωή της μορφικής φύσης με έναν κανονικό τρόπο.

Οι μυριάδες των ζωών που συνιστούν τη μορφή

ρυθμίζονται απ’ τα σημεία του ζωδιακού που κινείται με τον κανονικό του τρόπο – δεξιόστροφα, λόγω της μετάπτωσης των ισημεριών,

ενώ η ζωή του μαθητή, που είναι εστιασμένη στην ψυχική συνείδηση, κυβερνάται

(ή μήπως να παρατηρήσω ότι θα έπρεπε να κυβερνάται;)

από τον τροχό που κινείται αριστερόστροφα.

Αμφότερες οι κινήσεις βρίσκονται σε δυναμική αντίθεση και μιλώντας συμβολικά, προκαλούν τελικά αυτό το “σκίσιμο” που προηγείται πάντοτε της μύησης και της φώτισης και το οποίο μαρτυρούν όλοι οι μυστικιστές και μυημένοι.

Είναι στην πραγματικότητα αυτό που προκαλεί την καταστροφή του πέπλου της πλάνης και αναφέρεται συμβολικά στην Καινή Διαθήκη ότι “το καταπέτασμα του ναού εσχίσθη εις δύο από άνωθεν έως κάτω”.

Συνιστά το αποτέλεσμα της διπλής δραστηριότητας του Μεγάλου Τροχού. Προηγείται της σκοτεινής νύχτας της ψυχής όταν ο άνθρωπος στέκει μετέωρος μεταξύ ουρανού και γης και τότε κραυγάζει:

“Πού είναι ο ένας Θεός που με εγκατέλειψε; Δε φαίνεται πουθενά κι όλοι οι άλλοι θεοί έχουν φύγει. Στέκω μόνος, αποστερημένος αλλά άφοβος. Βλέπω το σκοτάδι της μορφής· βλέπω το σκοτάδι του μακρινού πνεύματος. Και όλο το φως της ψυχής φαίνεται να έχει φύγει.” Τότε έρχεται η θριαμβευτική κραυγή: “Γνωρίζω ότι είμαι το Φως του Θεού. Δεν υπάρχει τίποτε άλλο”.

Μέσω της Σελήνης κι επίσης μέσω του Δία η Παρθένος σχετίζεται με τον Υδροχόο, δηλαδή σ’ αυτή την περίπτωση με την έβδομη Δημιουργική Ιεραρχία, ή με την ατομική ουσία από την οποία πρέπει να κατασκευασθεί το πυκνό σώμα της εκδήλωσης, αν πρόκειται η Χριστική ζωή (που τη γαλουχεί η Παρθένος) να οδηγηθεί σε επιτυχή εκδήλωση. Μιλώντας εσωτερικά, η αιτία της εκδήλωσης είναι να διεγερθούν οι “νεκρές ζωές” (η λεγόμενη ανόργανη ουσία) σε δραστηριότητα και χρησιμότητα για τη θετική Χριστική ζωή που είναι ο πράκτορας της διέγερσης. Απ’ όπου και η Σελήνη είναι το σύμβολο της ανταπόκρισης των νεκρών ζωών στην εξωτερική πνευματική κρούση.

Η κεντρική ιδέα του αποκρυφισμού ότι ακόμη και το μικρότερο άτομο ουσίας έχει μέσα του το σπέρμα εκείνου που μπορεί να ανταποκριθεί στην πνευματική ενέργεια, διατηρείται σε μας στη διδασκαλία σχετικά με την επιρροή του Δία, του δευτερακτινικού πράκτορα του Χριστικού πνεύματος.

Σε σχέση με το Δία, όπως μπορεί ν’ αναμένεται από μια μελέτη των ακτίνων, η Παρθένος σχετίζεται τόσο με τον Τοξότη όσο και με τους Ιχθείς. Είναι μια εξωτερική κρούση αλλά παράγει μια συνεχή διέγερση της ζωής του ενοικούντος Χριστού· ο Τοξότης κυβερνά ή ρυθμίζει (γιατί αυτό σημαίνει η λέξη) τη δραστηριότητα των σεληνιακών κυρίων που δομούν το σώμα του ανθρώπου από τη δική τους ουσία.

Θα σας είναι λοιπόν φανερό γιατί όταν ο άνθρωπος αρχίζει την προσηλωμένη δραστηριότητα του Τοξότη και γίνεται ο ειλικρινής μαθητής, είναι δυνατό γι’ αυτόν να κυβερνήσει και να διευθύνει την προσωπικότητά του έτσι ώστε να γίνει τελικά ο φορέας της ψυχής. Ερμηνεύει επίσης την αντίδραση της προσωπικότητας ενάντια σ’ αυτό τον έλεγχο.

Εξαιτίας αυτών των γεγονότων η αστρολογία προορίζεται να γίνει μια από τις μεγαλύτερες επιστήμες του μέλλοντος κι όταν συμβεί αυτό, ο έλεγχος της προσωπικότητας θα προωθείται επιστημονικά· θα χρησιμοποιούνται πλήρως οι πλανητικές επιδράσεις και οι ενέργειες που έρχονται απ’ τα ζώδια καθώς εμφανίζονται κυκλικά και θα γίνεται ειδική προσπάθεια, λόγου χάρη, να αποκτηθούν κάποιες όψεις του ελέγχου κατά τη διάρκεια του μήνα που ο Ήλιος θα βρίσκεται στο ζώδιο του Τοξότη.

ΠΟΛΙΚΑ ΑΝΤΙΘΕΤΑ: ΠΑΡΘΕΝΟΣ – ΙΧΘΕΙΣ

Η σχέση που υπάρχει ανάμεσα στην Παρθένο και τους Ιχθείς (ανάμεσα στην Παρθένο Μητέρα και στη Θεά Ιχθύ) είναι πολύ γνωστή, γιατί είναι πολικά αντίθετα και οι λειτουργίες τους είναι εναλλάξιμες με έναν ιδιάζοντα τρόπο.

Στην περιστροφή του συνήθους τροχού ο Κριός και ο Σκορπιός σημαδεύουν την έναρξη και το τέλος και κορυφώνονται στην ολοκληρωμένη και εξοπλισμένη προσωπικότητα.

Εξωτερικά είναι το Άλφα και το Ωμέγα.

Στη ζωή του μαθητή η Παρθένος και οι Ιχθείς έχουν την ίδια σχέση. Οι Ιχθείς κορυφώνουν το έργο που προωθήθηκε στο μείζονα παγκόσμιο κύκλο.

Μπορείτε να αποκτήσετε κάποια ιδέα για τη δημιουργική ιστορία που υποδείχθηκε παραπάνω, αν μελετήσετε τον πίνακα των εννέα αστερισμών με τα ζώδια τους:

1. Κριός Έναρξη Θεμελιώδης Σταυρός.

2. Δίδυμοι Σχέση Μεταβλητός Σταυρός.

3. Ταύρος Επιθυμία Σταθερός Σταυρός.

4. Καρκίνος Κίνηση Θεμελιώδης Σταυρός.

5. Σκορπιός Δοκιμασία-Εξέταση Σταθερός Σταυρός.

6. Τοξότης Διεύθυνση Μεταβλητός Σταυρός.

7. Υδροχόος Υπηρεσία Σταθερός Σταυρός.

8. Ιχθείς Σωτηρία Μεταβλητός Σταυρός.

9. ΠΑΡΘΕΝΟΣ Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΕΤΑΒΛΗΤΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ.

Ένα ενδιαφέρον σημείο προβάλλει: Σ’ αυτή την αλληλοσχέτιση εκπροσωπούνται και οι τέσσερις βραχίονες του Μεταβλητού Σταυρού, υποδεικνύοντας την ολοκληρωμένη δραστηριότητα του Μεταβλητού Σταυρού ή του προπαρασκευαστικού σταδίου της εξέλιξης η οποία προετοίμασε επιτυχώς τον άνθρωπο ν’ αναρριχηθεί στο Σταθερό Σταυρό. Η προσωπικότητα προετοιμάζεται να γίνει η μητέρα του Χριστού.

ΟΙ ΣΤΑΥΡΟΙ

Αν θεωρήσουμε τα δύο ηλιακά συστήματα (το προηγούμενο και το τωρινό) σαν μια ενότητα, θα μπορούσε να ειπωθεί ότι:

Ο Μεταβλητός Σταυρός κυβερνούσε το πρώτο ηλιακό σύστημα. Σ’ εκείνο το σύστημα και σ’ αυτό το ηλιακό σύστημα και στην ανθρωπότητα μαζικά ο Σταυρός αυτός κυβερνά ή διέπει την ατραπό της δοκιμασίας (που είναι στην πραγματικότητα ολόκληρη η ζωική εμπειρία προτού διανυθεί η ατραπός της μαθητείας).

Ο Σταθερός Σταυρός κυβερνά το τωρινό ηλιακό σύστημα και αντιστοιχεί στην ατραπό της μαθητείας.

3. Ο Θεμελιώδης Σταυρός θα κυβερνά και θα διέπει το επόμενο ηλιακό σύστημα και σ’ αυτό το σύστημα κυβερνά την ατραπό της μύησης η οποία διανύεται από το άνθος της φυλής.

Το γεγονός ότι οι τέσσερις ενέργειες του Μεταβλητού Σταυρού, τρεις του Σταθερού και δύο του Θεμελιώδη Σταυρού εισρέουν στο ζώδιο της Παρθένου σε διάφορους βαθμούς και δυναμικότητες δείχνει τη θεμελιώδη σπουδαιότητα αυτού του “ζωδίου λήψης”, όπως καλείται.

Και οι εννέα ενέργειες απαιτούνται για να φέρουν τον άνθρωπο στο σημείο όπου ο κόσμος και η επιρροή των δύο ηλιακών συστημάτων έχουν κάνει το έργο τους για να:

1. Προετοιμάσουν το φορέα λήψης και προστασίας, που είναι η προσωπικότητα, η μορφή, ο αυτοσυνείδητος άνθρωπος.

2. Φέρνουν επομένως σε εκδήλωση τον κρυμμένο άνθρωπο της καρδιάς, τον ένδον Χριστό, την ψυχή, τον άνθρωπο με ομαδική συνείδηση.

Ποιος θα είναι ο σκοπός και η κορύφωση της δραστηριότητας του Θεμελιώδη Σταυρού κατά τη διάρκεια του επόμενου ηλιακού συστήματος κρύβεται στην αποκάλυψη που έρχεται στον άνθρωπο που έλαβε την τρίτη μύηση.

Συνδέεται φυσιολογικά με το Πνεύμα ή την πρώτη όψη της θειότητας, ή με την Ενάδα και την έκφραση της θείας συνείδησης. Μέχρι όμως να λάβει ο άνθρωπος αυτή τη μύηση, δεν μπορεί να ωφεληθεί σε τίποτε απ’ ό,τι θα μπορούσα να του πω σχετικά μ’ αυτό. Επειδή για τη μετάδοσή του οι λέξεις είναι άχρηστες και στην πραγματικότητα ανύπαρκτες.

ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΘΕΝΟΥ

Όπως σας είπα, η Παρθένος θεωρείται από τους εσωτερικούς δασκάλους της Ιεραρχίας ότι ταυτίζεται με την τρίτη όψη της θειότητας, με τη μητρική αρχή και πιστεύεται ότι διευθύνει τις ενέργειες που αναπτύχθηκαν και αναγνωρίσθηκαν στο πρώτο ηλιακό σύστημα.

Αυτός είναι ο λόγος που στο παρόν ηλιακό σύστημα η Παρθένος υπόκειται κατεξοχήν στην επιρροή της δεύτερης, τέταρτης κι έκτης ακτινικής ενέργειας μέσω του Δία (δεύτερη ακτίνα), της Σελήνης και του Ερμή (τέταρτη ακτίνα) και του Ποσειδώνα (έκτη ακτίνα).

Η Σελήνη και ο Ερμής μαζί δείχνουν τη δραστηριότητα του ανώτερου και του κατώτερου νου και συνεπώς σχετίζονται με την τρίτη Ακτίνα της Ενεργού Νοημοσύνης που έλεγχε το πρώτο ηλιακό σύστημα.

Επομένως υπάρχει μόνο ένας πλανήτης, ο Ήφαιστος, που είναι σαφώς και καθαρά πρώτης ακτινικής ενέργειας. Αυτά είναι σημεία τα οποία οι αστρολόγοι θα διευκρινίσουν αργότερα, αλλά προς το παρόν σημαίνουν ελάχιστα.

Υπάρχει ένα άλλο σημείο σε σχέση με τις πλανητικές επιρροές που θα ήθελα να αναφέρω εδώ, επειδή τονίζει πάλι τη συνθετική θέση της Παρθένου και τη συνεισφορά της σαν ένα μεγάλο εστιακό σημείο για τη διανομή ενέργειας στην τέταρτη Δημιουργική Ιεραρχία. Ο Δίας κυβερνά τέσσερα ζώδια και το καθένα απ’ αυτά εκπροσωπεί ένα διαφορετικό στοιχείο απ’ τα τέσσερα που εκφράζονται στους τρεις κόσμους της ανθρώπινης εξέλιξης. Ο παρακάτω πίνακας θα το αποσαφηνίσει κάπως:

Δίας – κυβερνήτης και μεταδότης της ΔΙΕΥΡΥΝΣΗΣ

Παρθένος Ιχθείς Τοξότης Υδροχόος

Γη Ύδωρ Πυρ Αήρ.

Κρυμμένος Κρυμμένος Κρυμμένος Κρυμμένος

Χριστός Σωτήρας Διδάσκαλος Υπηρέτης.

Σ’ αυτό το ζώδιο, την Παρθένο, η θέση κι ο τρόπος έκφρασης των πλανητών έχουν εκπληκτικό ενδιαφέρον, παρότι είναι πολύ εσωτερικό σε επακόλουθα και πολύ δύσκολο να κατανοηθεί.

Σ’ αυτό το ζώδιο ο Ερμής είναι σε έξαρση, γιατί η μητέρα διέπεται αναγκαστικά απ’ τον υιό της, τον Υιό του Νου που είναι επίσης Yιός του Θεού. Προστατεύει αυτό τον υιό κι ευθύνεται για την ανάπτυξή του και τη βραδέως αποκτούμενη εμπειρία.

Ο Ερμής, όντας Αγγελιαφόρος των Θεών και Παράτορας του εφαρμοσμένου ελέγχου Τους, είναι συνεπώς από μια σκοπιά πράκτορας της τρίτης όψης (ενεργού νοημοσύνης) και από μια άλλη της δεύτερης όψης (αγάπης-σοφίας). Θεωρείται ότι ενσωματώνει μέσα του και τις δύο αυτές όψεις της νοητικής αρχής, την έκφραση του συγκεκριμένου και του αφηρημένου νου του Θεού.

Ο κατώτερος συγκεκριμένος νους ανελίχθηκε στο πρώτο ηλιακό σύστημα κι ο ανώτερος αφηρημένος ενορατικός νους, η καθαρή λογική, ανελίσσεται στο παρόν ηλιακό σύστημα.

Ο Ερμής είναι η σύνθεση του μάνας-βούδδι, νου-σοφίας που εκφράζεται μέσω της ανθρώπινης ψυχής· ο Ερμής κυβερνά τη γέφυρα ή την ανταχκάρανα. Στην Παρθένο ο Ερμής φτάνει στην πλήρη ισχύ του, γιατί η Παρθένος είναι νοημοσύνη κι ο κρυμμένος Χριστός είναι σοφία ή καθαρή λογική.

Η Αφροδίτη, καθαρή αγάπη-σοφία, γεννάται σ’ αυτό το ζώδιο και αποκρυφιστικά “κατέρχεται στη γη” κι εκπροσωπεί (όπως τόσο προσεκτικά τόνισε η Μυστική Δοξασία) το δώρο του νου και της θειότητας, που ενσωματώνεται στον Υιό του Νου κι έτσι την κάθοδο της Χριστικής αρχής σε γέννηση ή μέσα στην ύλη.

Η Παρθένος και η Αφροδίτη είναι μαζί δύο όψεις της νοημοσύνης. Ο συμβολισμός της καθόδου του Πνεύματος στη μήτρα της παρθένου μητέρας διατηρείται για μας στο αστρολογικό γεγονός ότι η Αφροδίτη πέφτει σ’ αυτό το ζώδιο· εσωτερικά εξαφανίζεται απ’ τη θέα και χάνεται στο σκοτάδι.

Ο Ποσειδών, η έκφραση της έκτης Ακτίνας της Ιδεαλιστικής Αφοσίωσης, γίνεται φυσικά πιο αδύναμος σ’ αυτό το ζώδιο και ταυτόχρονα “μειώνεται η ισχύς του”, γιατί η ώθηση και η παρόρμηση της αφοσίωσης και της επιθυμίας δίνει στο ισχυρό αυτό ζώδιο τη θέση της στις φυσικές διαδικασίες της παραγωγής μορφής και στη σιωπηλή δραστηριότητα που συνεχίζεται μέσα στη μήτρα του χρόνου και του χώρου.

Ο Δίας, παρά τη λανθάνουσα ισχύ του, “μειώνεται” επίσης αυτή τη φορά σε επιρροή, επειδή η δεύτερη αρχή ή δεύτερη όψη της θειότητας, ο Yιός ή το σπέρμα του Χριστού που θα έλθει, ο Yιός του Νου, κατέρχεται στα βάθη και πρόσκαιρα συγκαλύπτεται ή κρύβεται.

Θα συνιστούσα στους αστρολόγους του μέλλοντος να ερευνήσουν προσεκτικά τις πτώσεις, τις εξάρσεις και τη μείωση της ισχύος που συμβαίνει σε κάθε ζωδιακό σημείο· το όλο πρόβλημα πρέπει να ιδωθεί με ευρύ τρόπο κι όχι τόσο ειδικά από τη σκοπιά των ωροσκοπίων της προσωπικότητας.

Όταν οι πλανήτες σχετισθούν σωστά με τις ακτίνες που εκφράζουν, τότε θα προβάλλει το ευρύτερο ζήτημα της ζωής της ψυχής· ρυθμίζουν την προσωπικότητα αλλά όχι με την ίδια έννοια που οι υλικές περιστάσεις (το φυσικό σώμα και το υλικό περιβάλλον) ρυθμίζουν τη μάζα των ανθρώπων.

Συλλογισθείτε σ’ αυτό.

ΔΕΚΑΝΟΙ ΥΔΡΟΧΟΟΥ

ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΣΗΜΕΙΟ ΚΡΙΣΗΣ

Σε σχέση με τους δεκανούς θα ήθελα να υποδείξω ότι σ’ αυτή την πραγματεία τονίζω συνεχώς ότι ο αστρολόγος χρειάζεται να μελετήσει το ωροσκόπιο ενός ατόμου από τη σκοπιά της θέσης του πάνω στον τροχό του ζωδιακού και να εξετάσει προς τα πού οδεύει.

Προοδεύει άραγε γύρω από τον τροχό σαν προσωπικότητα ή προχωρεί σαν ψυχή;

Η διαμάχη στην οποία υπόκεινται όλοι οι μαθητές μπορεί να ανιχνευθεί από το γεγονός ότι η μορφική ζωή του μαθητή επηρεάζεται απ’ τον τροχό στη μία φορά και η όψη συνείδηση στην άλλη ή στην αντίστροφη διεύθυνση.

Ο μαθητής εισέρχεται στο ζώδιο υπό την επιρροή εκείνου του δεκανού που είναι γι’ αυτόν ο πρώτος αλλά είναι ο τρίτος για το συνηθισμένο άνθρωπο. Αυτό είναι ενδιαφέρον και φαίνεται πρακτικά στον αστερισμό στον οποίο εισερχόμαστε τώρα.

Οι τρεις δεκανοί του Υδροχόου από τη σκοπιά του μαθητή είναι ο Κρόνος, ο Ερμής και η Αφροδίτη. Με αυτή τη σειρά τον επηρεάζουν και τον προωθούν στον επιθυμητό του δρόμο, δίνοντας έτσι ευκαιρία μέσω διαμάχης, τη φώτιση του νου και τελικά την επίτευξη της αδελφικής αγάπης που είναι σοφία.

Μιλώντας κοινά, η μάζα των ανθρώπων θα διέλθει από το ζώδιο μέσω της Αφροδίτης, του Ερμή και του Κρόνου, γιατί ο υπανάπτυκτος άνθρωπος επηρεάζεται από εκείνες τις ποιότητες που μπορούν να περιγραφούν καλύτερα σαν ενστικτώδης νους ή στοργή (Αφροδίτη) που είναι εμβρυώδης αδελφική αγάπη· από τη βραδεία ανέλιξη του νου δια της δραστηριότητας του Ερμή.

Τελικά σαν αποτέλεσμα αυτής της ανέλιξης επακολουθεί διαμάχη και ο Κρόνος του προσφέρει την ευκαιρία να υποφέρει και μέσω της οδύνης να μάθει να διαλέγει σωστά, να αναλύει ορθά και να αποφασίζει τις ανώτερες αξίες.

Τα σημεία αυτά πρέπει να εξετασθούν προσεκτικά από τον αστρολόγο.

Αλλά αυτή την εποχή βρισκόμασε σ’ ένα σημείο κρίσης και το πρόβλημα αποκτά ευρύτερες συνέπειες, για το λόγο ότι για πρώτη φορά στην ιστορία της η ανθρωπότητα αρχίζει ν’ ανεβαίνει στο Σταθερό Σταυρό του μαθητή, αντιστρέφοντας έτσι την πρόοδό της πάνω στον κύκλο του ζωδιακού.

Η ανθρωπότητα – σαν σύνολο κι εξαιτίας της μεγάλης αναλογίας ζηλωτών και σκεπτόμενων ιδεαλιστών – εισέρχεται στον Υδροχόο μέσω της ανοιχτής θύρας του Κρόνου.

Την ίδια στιγμή ένας πολύ μεγάλος αριθμός ανθρώπων βρίσκονται στο μη σκεπτόμενο ενστικτώδες στάδιο και η συνείδησή τους είναι κατεξοχήν Ατλάντεια. Αυτοί εισέρχονται μέσω της Αφροδίτης, απ’ όπου και η διαμάχη.

ΔΕΚΑΝΟΙ ΠΑΡΘΕΝΟΥ

Σύμφωνα με τον Σεφάριαλ οι τρεις δεκανοί στους οποίους διαιρείται η Παρθένος, κυβερνώνται από τον Ήλιο, την Αφροδίτη και τον Ερμή, ενώ ο Άλαν Λήο μας δίνει τον Ερμή, τον Κρόνο και την Αφροδίτη.

Θα σας υπενθύμιζα εδώ ένα σημείο που συχνά λησμονείται από τους αστρολόγους· αυτό είναι ότι στην περίπτωση του μαθητή ο Ερμής και ο Ήλιος είναι εναλλάξιμοι όροι. Όταν ο μαθητής αποκτήσει επίγνωση ότι ο ίδιος είναι ο Ερμής, ο Yιός του Νου κι επομένως ένα με τον παγκόσμιο Χριστό, ο “Ήλιος κι όμως ο Yιός του Θεού” (όπως αποκαλείται εσωτερικά), τότε είναι μυημένος.

Συνεπώς η απόδοση των κυβερνητών από τον Λήο είναι αληθινά εσωτερική. Όταν ο μαθητής γνωρίζει τον Κρόνο σαν το Θεό που προσφέρει ευκαιρία και δεν τον νιώθει μόνο σαν μια Θεότητα που φέρνει καταστροφή, τότε βρίσκεται πράγματι κι αληθινά στην ατραπό της μαθητείας κι όχι μόνο θεωρητικά. Όταν η Αφροδίτη είναι η πηγή της σοφίας και η έκφραση της μετουσίωσης του νου σε ενόραση και της διανόησης σε σοφία, τότε είναι έτοιμος για μύηση. Επιτυγχάνει με ταχύτητα την απελευθέρωση.

Η αδυναμία των κυβερνητών των δεκανών, όπως δίνονται από τον Σεφάριαλ, έγκειται στο γεγονός ότι επειδή ο Ερμής κι ο Ήλιος είναι ένα, η επιλογή είναι πλεονασμός· παραλείπει τον Κρόνο και εξαιτίας αυτής της παράλειψης, μιλώντας εσωτερικά, “η θύρα δεν είναι ανοιχτή”.

ΟΙ ΒΑΣΙΚΟΙ ΤΟΝΟΙ ΤΗΣ ΠΑΡΘΕΝΟΥ

Οι βασικοί τόνοι του ζωδίου μεταδίδουν επίσης σαφώς το νόημά τους και δε χρειάζεται να το διευκρινίσω. Πάνω στο συνήθη τροχό η εντολή προβάλλει με τα ακόλουθα λόγια που εγκαινιάζουν τη δραστηριότητα της Παρθένου: “Και ο Λόγος είπε: Ας βασιλεύει η Ύλη”. Αργότερα πάνω στον τροχό του μαθητή η φωνή προβάλλει από την ίδια την Παρθένο και λέει: “Είμαι η μητέρα και το παιδί. Είμαι Θεός, είμαι Ύλη”.

Συλλογισθείτε την ομορφιά αυτής της σύνθεσης και διδασκαλίας και γνωρίστε ότι εσείς οι ίδιοι είπατε την πρώτη λέξη σαν ψυχή, όταν κατήλθατε σ’ ένα πολύ μακρινό παρελθόν μέσα στη μήτρα του χρόνου και του χώρου. Ήλθε πλέον η ώρα που μπορείτε, αν επιλέξετε έτσι, να διακηρύξετε την ταυτότητά σας με αμφότερες τις θείες όψεις – την ύλη και το Πνεύμα, τη μητέρα και τον Χριστό.